شوکهای تورمی پیاپی؛ نبرد کارگران فقط برای بقا!
عبدالعظیم همایونی، فعال کارگری، در گفتگو با ایلنا، به فشار فزاینده هزینههای زندگی بر کارگران و کاهش قدرت خرید آنها اشاره کرد. وی با تأکید بر پیامدهای افزایش هزینههای سوخت، اظهار داشت: بسیاری از کارگران در حال حاضر نه برای بهبود زندگی و رفاه، بلکه صرفاً برای تأمین حداقلهای لازم برای بقا تلاش میکنند.
این فعال کارگری توضیح داد که دغدغه اصلی کارگران، دستیابی به ثروت یا رفاه نیست، بلکه تأمین یک زندگی حداقلی و شرافتمندانه است. او افزود: واقعیت زندگی کارگران ساده و تلخ است؛ دستمزد دریافتی پاسخگوی هزینههای روزمره نیست و هر روز بخش بیشتری از درآمد خانواده صرف نیازهای ضروری میشود.
به گفته وی، افزایش مداوم قیمت کالاها و خدمات در شرایطی رخ داده که درآمد کارگران متناسب با این افزایش هزینهها رشد نکرده است. در نتیجه، هزینههای مسکن، خوراک، درمان، آموزش، حملونقل و سایر نیازهای اساسی، سهم بیشتری از درآمد خانواده کارگری را به خود اختصاص داده و قدرت خرید آنها را بیش از پیش کاهش داده است.
همایونی با اشاره به تجربه گرانی کالاهای اساسی پس از حذف ارز ترجیحی، بیان کرد: بار اصلی این سیاست بر دوش خانوارهای کمدرآمد و کارگری افتاده است. گزارشهای اقتصادی و آمار نیز نشان میدهند که تأثیرات حذف ارز ترجیحی بر بازار کالاهای اساسی و سبد معیشت خانوارها همچنان ادامه دارد و افزایش قیمت مواد غذایی نقش مهمی در تشدید فشار تورمی بر مردم داشته است.
همایونی میگوید: در چنین وضعیتی، هر تصمیم اقتصادی جدیدی که به طور مستقیم یا غیرمستقیم هزینههای زندگی را افزایش دهد، باید با در نظر گرفتن ویژه وضعیت مزدبگیران و اقشار کمدرآمد اتخاذ شود؛ زیرا کارگران توانایی جبران افزایش هزینهها از طریق افزایش درآمد را ندارند و در بسیاری از موارد، دستمزد آنها قبل از پایان ماه صرف هزینههای ضروری زندگی میشود.
وی با ابراز نگرانی از افزایش قیمت بنزین و تأثیر آن بر هزینههای زندگی گفت: مسئله تنها به قیمت پرداختی در جایگاههای سوخت محدود نمیشود. افزایش قیمت بنزین میتواند از طریق افزایش هزینه حملونقل، کرایهها و جابهجایی کالا، و همچنین از طریق افزایش قیمت سایر کالاها و خدمات، به بخشهای مختلف زندگی خانوارها منتقل شود. این موضوع برای کارگران اهمیت مضاعفی دارد، به طوری که حتی میتوان گفت پس از افزایش قیمت بنزین، تمام حقوق یک روز کارگر ممکن است فقط صرف هزینه جابهجایی شود!
این فعال کارگری تأکید کرد: در صورت افزایش قابل توجه قیمت سوخت، فشار تنها به مصرفکننده مستقیم بنزین محدود نخواهد ماند؛ زیرا بخش قابل توجهی از کالاها و خدمات به حملونقل وابسته هستند و افزایش هزینه جابهجایی میتواند به افزایش قیمت تمامشده کالاها منجر شود.
همایونی در ادامه با اشاره به شرایط اقتصادی کنونی، شکاف بین درآمد و هزینه را مسئله اصلی کارگران دانست و گفت: این شکاف با افزایش مداوم قیمتها هر روز عمیقتر میشود. کارگران به سختی میتوانند نان شب خانواده خود را تأمین کنند. امروز، افزایش هزینههای ضروری زندگی، بخش قابل توجهی از دستمزد را پیش از آنکه صرف نیازهای رفاهی یا پسانداز شود، مصرف میکند. در چنین وضعیتی، کارگر نه تنها امکان پسانداز و تأمین آینده را از دست میدهد، بلکه حتی تأمین برخی نیازهای جاری خانواده نیز به مسئلهای دشوار تبدیل میشود.
وی توضیح داد: در سالهای اخیر، افزایش قیمت کالاهای اساسی و کاهش قدرت خرید باعث شده است سهم خوراک، مسکن و سایر هزینههای ضروری در سبد خانوار افزایش یابد.
او تأکید دارد که سیاستگذاری اقتصادی باید آثار مستقیم تصمیمات بر زندگی مزدبگیران را در نظر بگیرد و نمیتوان انتظار داشت خانواده کارگری، بدون افزایش متناسب دستمزد، بار افزایش قیمت کالاها، خدمات، مسکن، حملونقل و سایر هزینهها را تحمل کند.
به گفته این فعال کارگری، مسئله امروز کارگران صرفاً افزایش یک یا چند قلم از هزینههای زندگی نیست؛ بلکه انباشت افزایش قیمتها در طول زمان است که قدرت خرید دستمزد را تحلیل برده است. وقتی قیمت خوراک افزایش پیدا میکند، مسکن گرانتر میشود، هزینه درمان بالا میرود و حملونقل نیز گران میشود، دستمزدِ ثابت، عملاً هر ماه ارزش کمتری برای خانوار خواهد داشت.
همایونی گفت: متأسفانه کارگران در طول این سالها متن آهنگ به جایی رسیدهاند که خواسته آنها صرفاً توانایی تأمین حداقلهایی است که یک خانواده برای زندگی شرافتمندانه به آن نیاز دارد. در واقع، مسئله ما این نیست که میخواهیم ثروتمند شویم؛ مسئله ما این است که باید بتوانیم زنده بمانیم.
همایونی در پایان خطاب به تصمیمگیرندگان گفت: از مسئولان و مقامات رده بالای حاکمیت میخواهیم در تصمیمگیریهای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی، شرایط واقعی زندگی کارگران را در نظر بگیرند و اجازه ندهند درآمد ریالی مزدبگیران در برابر موج افزایش هزینهها بیش از این تضعیف شود.
About The Author
